U ulici Miloja Pavlovića, u srcu starog Kragujevca, nalazi se zgrada koja već skoro čitav vek predstavlja spoj humanosti, javne službe i gradskog identiteta.
Vatrogasni dom, izgrađen 1933. godine, nije podignut samo kao mesto namenjeno borbi protiv požara, već i kao simbol građanske solidarnosti i zadužbinarstva u vremenu kada je briga o zajednici bila jedna od najvažnijih društvenih vrednosti.
Istorija organizovane zaštite od požara u Kragujevcu počinje mnogo pre izgradnje ove zgrade. Još tridesetih godina XIX veka, za vreme kneza Miloša Obrenovića, nakon velikih požara koji su pogodili tadašnju varoš, formirana je prva organizovana grupa požarnika. Knez Miloš je 1834. godine naredio da se iz Beča nabavi prva vatrogasna pumpa, a uvedena su i pravila za sprečavanje i gašenje požara.
Značajan korak načinjen je 10. decembra 1887. godine osnivanjem Dobrovoljnog vatrogasnog društva Kragujevca. Njegov zadatak bio je da organizuje zaštitu grada, obučava dobrovoljce i pruža pomoć stanovništvu tokom elementarnih nepogoda. Iako je opština pružala podršku radu društva, vremenom se pokazalo da Kragujevcu nedostaje moderan i reprezentativan vatrogasni dom.
Ključni trenutak dogodio se početkom tridesetih godina XX veka, kada je Jelena Radojkić, imućna dobrotvorka poreklom iz Kragujevca, odlučila da gradu pokloni vatrogasni dom kao svoju zadužbinu. Time je želela da sačuva uspomenu na supruga Nikolu Radojkića, nekadašnjeg blagajnika Ministarstva prosvete, ali i na prerano preminulu kćer Biseniju.
Za izgradnju doma izdvojila je čak 300.000 dinara, što je u to vreme bio izuzetno veliki novac. Isti iznos prikupili su građani i opština kroz dobrovoljne priloge i prodaju obveznica, što govori o velikoj podršci koju je projekat imao među Kragujevčanima.
Kamen temeljac postavljen je 17. septembra 1933. godine, a radovi su završeni za manje od godinu dana. Moderna ugaona građevina, podignuta od opeke, kamena i armiranog betona, sa prepoznatljivom osmatračkom kulom, ubrzo je postala jedan od simbola Kragujevca.
Projekat zgrade izradila su trojica uglednih arhitekata tog vremena, Mihailo Radovanović, Đorđe Kovaljevski, Radoslav Milosavljević.
Moderna ugaona građevina od opeke, kamena i armiranog betona, sa visokom osmatračkom kulom, postala je prepoznatljiv simbol grada.
